ŻYCIE NAPISAŁO KOMENTARZ

Trąby grają, bębny sucesu rozbrzmiewają.

1. Głodne dzieci

2. Bezrobotni

3. Wykluczeni

4.Czekający na wizytę u lekarza specjalisty pół roku

5. Żyjący poniżej minimum egzystencji

6. Bezdomni

7. Wykluczeni

8. Zatrudnieni na umowach śmieciowych

9. Pracujący za granicami Polski

10. Płacący za naukę w szkołach wyższych

DLACZEGO SIĘ NIE CIESZYCIE w DNIU WOLNOŚCI?

Przypominam:

21 POSTULATÓW Z 17 SIERPNIA 1980 ROKU

1. Akceptacja niezależnych od partii i pracodawców wolnych związków zawodowych wynikających z ratyfikowanych przez PRL Konwencji nr 87 Międzynarodowej Organizacji Pracy, dotyczących wolności związków zawodowych.
2. Zagwarantowanie prawa do strajku oraz bezpieczeństwa strajkującym i osobom wspomagającym.
3. Przestrzegać zagwarantowanej w Konstytucji PRL wolności słowa, druku, publikacji, a tym samym nie represjonować niezależnych wydawnictw oraz udostępnić środki masowego przekazu dla przedstawicieli wszystkich wyznań.
4. Przywrócić do poprzednich praw:
   1. ludzi zwolnionych z pracy po strajkach w 1970 i 1976 r. studentów wydalonych z uczelni za przekonania,
   2. zwolnić wszystkich więźniów politycznych (w tym Edmunda Zadrożyńskiego, Jana Kozłowskiego, Marka Kozłowskiego),
   3. znieść represje za przekonania.
5. Podać w środkach masowego przekazu informację o utworzeniu Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego oraz publikować jego żądania.
6. Podać realne działania mające na celu wyprowadzenie kraju z sytuacji kryzysowej poprzez:
   1. podanie do publicznej wiadomości pełnej informacji o sytuacji społeczno-gospodarczej,
   2. umożliwienie wszystkim środowiskom i warstwom społecznym uczestniczenie w dyskusji nad programem reform.
7. Wypłacić wszystkim pracownikom biorącym udział w strajku wynagrodzenie za okres strajku, jak za urlop wypoczynkowy, z funduszu CRZZ.
8. Podnieść zasadnicze uposażenie każdego pracownika o 2000 zł na miesiąc, jako rekompensatę dotychczasowego wzrostu cen.
9. Zagwarantować automatyczny wzrost płac równolegle do wzrostu cen i spadku wartości pieniądza.
10. Realizować pełne zaopatrzenie rynku wewnętrznego w artykuły żywnościowe, a eksportować tylko nadwyżki.
11. Znieść ceny komercyjne oraz sprzedaż za dewizy w tzw. eksporcie wewnętrznym.
12. Wprowadzić zasady doboru kadry kierowniczej na zasadach kwalifikacji, a nie przynależności partyjnej oraz znieść przywileje MO, SB i aparatu partyjnego poprzez: zrównanie zasiłków rodzinnych zlikwidowanie specjalnych sprzedaży, itp.
13. Wprowadzić na mięso i jego przetwory kartki - bony żywnościowe (do czasu opanowania sytuacji na rynku).
14. Obniżyć wiek emerytalny dla kobiet do 55 lat, a dla mężczyzn do lat 60 lub przepracowanie w PRL 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn bez względu na wiek.
15. Zrównać renty i emerytury starego portfela do poziomu aktualnie wypłacanych.
16. Poprawić warunki pracy służby zdrowia, co zapewni pełną opiekę medyczną osobom pracującym.
17. Zapewnić odpowiednią ilość miejsc w żłobkach i przedszkolach dla dzieci kobiet pracujących.
18. Wprowadzić urlop macierzyński płatny przez okres trzech lat na wychowanie dziecka.
19. Skrócić czas oczekiwania na mieszkania.
20. Podnieść diety z 40 zł na 100 złotych i dodatek za rozłąkę.
21. Wprowadzić wszystkie soboty wolne od pracy. Pracownikom w ruchu ciągłym i systemie czterobrygadowym brak wolnych sobót zrekompensować zwiększonym wymiarem urlopu wypoczynkowego lub innymi płatnymi dniami wolnymi od pracy.

DZICY NA CMENTARZU

Nie mogłem osobiście, ze względów zdrowotnych, pożegnać Generała na Cmentarzu Powązkowskim. Obejrzałem wszystkie relacje telewizyne, a moją wiedzę o przebiegu ceremonii żałobnej  wzbogacił przyjaciel, który żegnał Generała.

Dzicz zakłóciła pożegnanie Generała nienawistnymi okrzykami, obelgami i nikczemnymi oskarżeniami. Ich mocodawcy na pogrzeb nie przyszli, bo chłystki zawsze działają z ukrycia.

Artykuł 195 kodeksu karnego ( Dz.U.1997.88.553 - Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r.) brzmi:

§ 1. Kto złośliwie przeszkadza publicznemu wykonywaniu aktu religijnego kościoła lub innego związku wyznaniowego o uregulowanej sytuacji prawnej,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto złośliwie przeszkadza pogrzebowi, uroczystościom lub obrzędom żałobnym.

Dzicy bezkarnie naruszali kodeks karny, łamali prawo, a policja przyglądała się temu obojętnie. Dzicy przeszkadzali uroczystości żałobnej, zuchwali i bezczelni. Czy mieli zapewnienie, że włos im z głowy nie spadnie? Dlaczego do dziś nie ma w mediach informacji o zatrzymaniu bojówkarzy łamiących prawo?

Zdaję sobie sprawę z tego, że moje pytania są wysyłane na Berdyczów.

Dlaczego do dnia dzisiejszego prokuratura nie zainteresowała się biernością państwowej policji?

Wiem, że ja, obywatel, nie otrzymam od władz III RP żadnej odpowiedzi.

Dlatego pytam moich przyjaciół i znajomych z Facebooka, pytam zwykłych obywateli: czy moje pytania i obawy są zasadne, czy może są to pytania człowieka, który zwariował?

CZY SOJUSZ LEWICY DEMOKRATYCZNEJ PRZETRWA?

Cichną już radosne głosy zwycięzców i smutne westchnienia przegranych. Platforma Obywatelska, która wygrała wybory do parlamentu europejskiego nie dmie w surmy zwycięztwa, albowiem zdobyła mniej mandatów niż w wyborach poprzednich. Prawo i Sprawiedliwość czuje się oszukane i twierdzi, że dokonano fałszerstw. W telewizjach znowu oglądamy pana Antoniego Macierewicza, który zagrzewa do walki.

Leszek Miller, po stracie dwóch mandatów, robi dobrą minę do złego werdyktu i twierdzi, że jego partia stała się trzecią siłą polityczną, co jest oczywistym mydleniem oczu. Wynik SLD-UP (głosowaliśmy z Renią na Wojciecha Olejniczaka) zmartwił nas, bo liczyliśmy, iż lewica uzyska więcej głosów. Martwi nas, że SLD staje się partią zbyt stateczną. Lider, Leszek Miller, człowiek o błyskotliwych ripostach i powiedzeniach, raczył nas przez całą kampanię powagą i dostojeństwem. Zadajemy sobie pytanie o przyczyny takiego stylu uprawiania polityki. Wynika on z wieku i zmęczenia polityką, czy z porad specjalistów od wizerunku? Jedynym politykiem, który w SLD mówi ludzkim językiem jest Włodzimierz Czarzasty. Reszta młodych posługuje się mową drętwą. Do marnego wyniku SLD przyczyniły się błędy popełnione przez lidera. Poparł on ideę zimowej olimpiady, choć było wiadomo, że obywatele będą przeciwni. Zgłosił też propozycję zmian w podziale administracyjnym, merytorycznie słuszną, ale w niefortunnym czasie, co odebrało lewicy sporo głosów. SLD, moim zdaniem, ma właściwy program, rzecz w tym, że nie ma gdzie go sprzedać, brak własnych mediów także w przyszłości będzie wpływał niekorzystnie na wyniki.

Największym przegranym jest Twój Ruch. Formacja, która przybrała szatki lewicującej dziewicy poniosła prawdziwą klęskę, choć miała bardzo dobrych kandydatów. Do klęski przyczynił się Aleksander Kwaśniewski były prezydent Polski, a obecnie jeden z wielu dyrektorów u ukraińskiego oligarchy, co ujawniono w Ameryce. No i głosowanie za wydłużeniem wieku emerytalnego oraz inne głosowania i głupie pomysły. Nie sądzę, aby Twój Ruch, pod kierownictwem Janusza Palikota, stanął na nogi po nokaucie. Szkoda, bo wiele osób z tego ruchu powinno znaleźć się w przyszłym Sejmie.

Czy SLD przetrwa? Może odnieść nawet zwycięstwo, ele pod warunkiem, że przemówi do 75 procent obywateli, którzy nie poszli do wyborów ludzkim językiem, określi swój stosunek do kapitalizmu i wyzysku ludzi pracy najemnej.

NA JASNEJ GÓRZE PUSZCZONO BĄKA

Na Jasnej Górze, w świętym miejscu Polaków-katolików puszczono bąka. Nie wypsnął się ten odgłos bogobojnemu prostaczkowi, ale wielotysięcznej rzeszy esculapów i rozległ się w kraju potężnym grzmotem, boskiej groźby.Oto tysiące ludzi, którzy składali przysięgę poganina Hipokratesa, oświadczyło ni mniej ni więcej, że prawo stanowione mają w tej części ciała, z której wylatują bąki i z tej to przyczyny będą się kierować tylko prawem ustanowionym przez Boga, w którego wierzą.

Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, w demokracji neoliberalnej nie takie oświadczenia się zdarzały, gdyby lekarze katoliccy poinformowali pacjentów, że ich postanowienie będzie obowiązywać w ich prywatnych gabinetach. Niestety, prawo boskie zamierzają stosować w przychodniacach i szpitalach państwowych. Coś w tym musi być, bo minister zdrowia, pan Bartosz Arłukowicz, ostatnio nieskory do publicznych wystąpień, oświadczył, że w podległych mu placówkach obowiązuje nadal prawo ludzkie, stanowione przez Sejm III RP. Należy to pojmować, że przestanie obowiązywać.

Na religijne prawo w państwowej służbie zdrowia nie ma zgody, z tej prostej przyczyny, że na wynagrodzenie pobożnych esculapów, pieniądze pochodzą z podatków obywateli. Płacą je ludzie różnych wyznań, a nie tylko wyznawcy religii panującej, płacą agnostycy, obywatele niewirzący w Kościół katolicki i ateiści.

Dlatego lekarze pracujący w państwowej służbie zdrowia muszą przestrzegać prawa świeckiego, stanowionego przez Sejm. Mam nadzieję, że rząd premiera, pana Donalda Tuska zajmie w tej sprawie jednoznaczne stanowisko i poda je do publicznej wiadomości. Do prokuratora generalnego kieruję pytanie czy wzywanie do lekceważenia prawa stanowionego przez państwo jest w III RP dopuszczalne?

PAŃSTWO PRAWNE czy MAFIJNE?

W "Gazecie Wyborczej",na drugiej stronie, w lewym rogu u dołu pan Bronisław Komorowski, prezydent III RP był łaskaw zamieścić nekrolog w związku ze śmiercią ostatniego prezydenta Polski Ludowej i pierwszego prezydenta rodzącej się Polski demokratycznej, generała Wojciecha Jaruzelskiego.

Rozmiar nekrologu i miejsce w gazecie, w której go umieszczono stawia zleceniodawcę w jak najgorszym świetle. Treść bowiem zmusza do pytania: czy nekrolog zamieściła Głowa Państwa czy szef mafii. Pan Bronisław Komorowski usiłuje pomniejszyć postać człowieka, który w historii mojej ojczyzny odegrał bardzo ważną rolę. Nie udało się obozowi politycznemu  pana Bronisława Komorowskiego zemścić na Wojciechu Jaruzelskim za jego życia, to prezydent usiłuje go poniżyć po śmierci.

Mafijnym praktykom musimy się stanowczo przeciwstawić. Jeśli Polska ma uchodzić w świecie za pańtwo prawne i demokratyczne, to prawo musi określić jak, z jakimi honorami powinni być chowani prazydent, marszałek Sejmu i premier. Mafijne kombinacje nie powinny być dopuszczalne.

Wczoraj pan Donal Tusk, premier III RP oświadczył, że nie wybiera się na pogrzeb generała. Panie Tusk nie wybrać to się pan może na spotkanie z metresą. Takich określeń nie użyłby nawet najprymitywniejszy kibol.

Dlatego, piszę to z wielkim bólem, pana Bronisława Komorowskiego i pana Donalda Tuska od dziś darzę tylko pogardą.

ODSZEDŁ CZŁOWIEK NIEZWYKŁY

Po wprowadzeniu stanu wojennego Renia, moja żona i ja straciliśmy pracę. Renia odwołała się do sądu, sprawę wygrała, przyszła do pracy tylko na jeden dzień, by zademonstrować prześladowcom co o nich myśli i więcej się tam nie pojawiła. Ja się nie odwoływałem, albowiem utrata pracy, nie tylko w tamtych czasach, wliczona jest w nasz zawód. 13 grudnia 2014 roku był dla nas dniem koszmarnym, utraciliśmy prawie wszystkich przyjaciół i znajomych. Znaleźliśmy się w niewyobrażalnej pustce, samotni, odcięci od otaczającego nas świata.

Nigdy nie postała w naszych głowach myśl, by obwiniać za to Generała Wojciecha Jaruzelskiego. Jeśli w naszych rozważaniach pojawiało się nazwisko Generała to tylko w kontekście, jaki dramat osobisty musiał przeżyć, by wprowadzić stan wojenny dla ratowania ojczyzny.

Ludzie obdarzeni przez naturę ograniczoną wrażliwością i wyobraźnią nie szczędzą dziś generałowi oskarżeń, obelg, nienawiści, przychodzi im to z bezrefleksyjną łatwością. Dlatego pytam: czy "dyktator Jaruzelski" wprowadził stan wojenny po to, by potem dobrowolnie oddać władzę? Mógł przecież jeszcze rządzić, armia była mu wierna, aparat partii i państwa trzymał się stołków z determinacją. A jednak Generał postąpił inaczej. Ludzie, którzy przejmowali władzę powierzyli mu stanowisko prezydenta Polski, co było dla nich gwarancją spokojnego wprowadzania reform, zapoczątkowanych przez rząd Mieczysława F. Rakowskiego. Odpłacili mu za to, małodusznie, procesami.

A teraz zastanawiają się jak uniknąć organizacji pogrzebu przysługującego prezydentowi państwa.

Panie Generale, panie Prezydencie Jaruzelski my, zwykli ludzie pożegnamy Pana w naszych sercach godnie, jako człowieka szlachetnego,wielkiego patriotę, który za ratowanie ojczyzny zapłacił ponad ludzką cenę. Spoczywaj w spokoju, w polskiej ziemi.

POSKROMIENIE SZTUKMISTRZÓW

Pewien sztukmistrz z Biłgoraja

Smażył polityczne jaja

Wyborca był dlań okrutny

Ale sztukmistrz nadal butny.